Ważniejsze daty z historii

VII—VI w. p.n.e. Prasłowiańska ludność kultury łużyckiej buduje gród obronny na miejscu obecnego zamku szczecińskiego.

Wg. „Geografii” Ptolomeusza, u ujścia Odry mieszkają ludzie, których autor nazywa „Sidini” (Szczecinianie?).

IX w. Na Wzgórzu Zamkowym został zbudowany przez plemię Szczecinian duży gród otoczony wałem drewniano-ziemnym szerokości ok. 12 m i fosą. Istniała przy nim osada oraz przystań rybacka.

X w. Szczecin był osiedlem rzemieślniczo–handlowym typu miejskiego.

967—72 Mieszko I włącza do Polski ziemie położone u ujścia Odry do Bałtyku, wraz ze Szczecinem.

966 (ok.) Ibrahim ibn Jakub, kupiec żydowski z arabskiej Hiszpanii, podczas podróży po środkowej Europie opisał państwo Mieszka I i wymienił osiedle „Sasin” (Sadzin) czyli Szczecin.

990 (ok.) W dokumencie „Dagome iudex” sporządzonym przez kancelarię Mieszka I dla papieża Jana XV, wymieniono w granicach Polski miasto „Shinesghe”, identyfikowane przez większość historyków polskich jako Szczecin.

X-XII w. okres rozwoju gospodarczego miasta i przekształcenia go w republikę kupiecką rządzoną przez możnych.

XII w. Miasto staje się czołowym ośrodkiem (pocz.) politycznym i gospodarczym przy ujściu Odry; posiada silne fortyfikacje. Jest tu świątynia kultu Trzygłowa.

XII w. Geograf arabski al-Idrisi wymienia Szczecin wśród głównych polskich ośrodków rzemieślniczych.

1121 w bitwie koło Strugi Bolesław Krzywousty rozbił wojska pomorskie i zajął Szczecin i Dąbie. Miasto uznało władzę lennika Polski księcia Warcisława z dynastii Gryfitów.

1124 Misja Bolesława Krzywoustego prowadzona przez biskupa Ottona chrzci Szczecin i buduje 2 kościoły. Miasto liczyło wówczas „900 ojców” (5—9 tys. mieszk.).

1147 Niemcy z inicjatywy Albrechta Niedźwiedzia, władcy Marchii Północnej, usiłują podstępem zająć Szczecin organizując „wyprawę krzyżową” pod mury miasta; polski biskup Wojciech wyjaśnia krzyżowcom, iż miasto jest chrześcijańskie.

2173 Duńczycy bezskutecznie oblegają Szczecin.

1185 Po latach walk z Duńczykami książę Bogusław I kapituluje. Szczecin razem z Pomorzem Zachodnim do 1227 dostaje się pod wpływy duńskie. Jest to okres wyludnienia i upadku gospodarczego.

1237-43 Książę Barnim I nadaje Szczecinowi magdeburskie prawo miejskie. Dawnego kasztelana zastępuje wójt i ławnicy; miasto staje się znacznym ośrodkiem gospodarczym.

XIII-XIV w. z Zachodu napływają osadnicy m.in. Niemcy i Flamandowie. Maleje znaczenie ludności słowiańskiej. Rządzi potężny patrycjat. Miasto uzyskuje prawo składu; nawiązane zostają kontakty ze Związkiem Miast Hanzeatyckich. Rozwija się handel zbożem i śledziami (własne kolonie handlowe w Danii, przy łowiskach śledzi w Dragor i Falsterbo).

1299 kończenie budowy Długiego Mostu na Odrze i grobli przez Międzyodrze, co ułatwiło kupcom kontakty handlowe z obszarami po wschodniej stronie rzeki.

XIV w. Szczecin, w celu umocnienia swojej pozycji gospodarczej, prowadzi walki z Gardźcem i Gryfinem, a następnie ze Stargardem o monopol w eksporcie zboża. Ważne miejsce zajmował również handel solą.

XIV w. Książę Barnim III zwany Wielkim, łamiąc prawa mieszczan, buduje zamek na miejscu dawnego słowiańskiego grodu. Miasto liczy ok. 6 tys. mieszkańców.

1390 Król Władysław Jagiełło, na skutek konfliktów z Krzyżakami, usiłuje przesunąć drogi eksportu Polski z ujścia Wisły do ujścia Odry, co mogło mieć duże znaczenie gospodarcze, m. in. dla Szczecina. Kupcy polscy byli zwolnieni od ceł i prawa składu, pomorscy mogli wędrować przez Polskę na Ruś.

XV-XVI w.Miastem rządzi patrycjuszowska rada miejska, przeciwko której występują coraz częściej cechy reprezentujące pospólstwo (1416, 1418, 1428). Narastają antagonizmy klasowe. Miasto liczy ok. 10 tys. mieszkańców. Szczecin pośredniczy w handlu między Europą Zachodnią, a swoim zapleczem, jednak przecięcie połączeń Warta — Odra przez zabory brandenburskie i wzrost znaczenia Frankfurtu nad Odrą, który posiadał prawo składu, utrudniają kontakty handlowe z Wielkopolską i Śląskiem.

Podobne wpisy