Turystyczne Centrum Kartuzy

Miasto powiatowe (8800 mieszk.), malowniczo usytuowane na wysokości 200—203 m n.p.m., w otoczeniu zalesionych wzgórz i 5 jezior (Ciche — 4 ha, Czarne — 1,3 ha, Karczemne — 34 ha, Klasztorne — 67 ha i Mielenko — 8 ha). Powstanie Kartuz wiąże się z zakonnikami-kartuzami sprowadzonymi tu w 1380 r. z Pragi czeskiej przez Jana z Rusocina. Zakonnicy ci, mimo ścisłej reguły (motto: memento mori — pamiętaj o śmierci), więcej dbali o sprawy doczesne niż o życie pozagrobowe, w wyniku czego zgromadzili olbrzymie bogactwa (jeszcze w XVIII w. mieli oni m. in. 50 wiosek, 40 jezior rybnych, 20 karczem, 11 obszarów leśnych, 9 młynów). W Kartuzach przebywał i nocował król Jan Kazimierz, a w 1598 r. przebywał tu przez kilka godzin król Zygmunt III. Zapoczątkowanie rozwoju następuje po doprowadzeniu linii kolejowej w końcu XIX w. oraz po powrocie do Polski w 1920 r. Prawa miejskie w 1923 r. Prawdziwy rozwój datuje się po wyzwoleniu w 1945 r. Obecnie Kartuzy są punktem docelowym licznych wycieczek oraz bazą wypadową na zwiedzanie okolicy. Zwiedzanie: Muzeum Regionalne, kościół poklasztorny z XIV— —XV w. (zabytek gr. I) z bogatym wyposażeniem (m. in. fragment tryptyku z 1444 r.), poklasztorne budynki, groby i pomniki żołnierzy polskich oraz radzieckich, grób wybitnego działacza dra Aleksandra Majkowskiego (patrz Kościerzyna), pomniki przyrody — jesion i lipa liczące po ok. 500 lat, rezerwaty przyrody — Gaj Świętopełka nad Jez. Klasztornym i Zamkowa Góra (222 m n.p.m.), punkty widokowe — Ławka Asesora i Wzgórze Wolności, Zakład CPLiA (czarna ceramika kaszubska Józefa Kaźmierczaka).

Restauracje, hotel, schr. młodzieżowe, ST PTTK, kawiarnie, CPN, sklepy, POSTiW, PTTK, dom kultury, stadion, pole namiotowe. PKP, PKS.

Podobne wpisy