Gospodarka, kultura, turystyka

Funkcje ekonomiczne woj. gdańskiego najlepiej ilustruje struktura zatrudnienia w gospodarce uspołecznionej, która na 31 XII 1965 r. przedstawiała się następująco (w tysiącach osób): przemysł — 159, transport i łączność — 62, obrót towarowy — 44, budownictwo — 39, rolnictwo i leśnictwo — 36. Dominującą rolę odgrywa gospodarka morska, która obejmuje produkcję usług (transport morski, porty, stocznie remontowe) oraz produkcję dóbr materialnych (przemysł okrętowy, rybołówstwo morskie). Do największych skupisk ludności stanowiących ważne ośrodki produkcji usług i dóbr materialnych (a także centra administracyjne, handlowe, kulturalne, oświatowe) należą miasta, mające następujące liczby mieszkańców (w tysiącach osób): Gdańsk — 321, Gdynia — 166, Elbląg — 84, Sopot — 45, Tczew — 37, Starogard — 30, Wejherowo — 29, Malbork — 28, Lębork — 23, Kwidzyn — 22, Rumia — 20. Wyodrębnione 3 miasta, tzw. Trójmiasto (Gdańsk, Sopot, Gdynia), stanowią jednocześnie ważny ośrodek naukowy o znaczeniu ogólnopolskim (7 wyższych uczelni oraz liczne instytuty, specjalizujące się głównie w gospodarce morskiej).

Omawiane województwo ma także bogate wartości kulturalne. Należą do nich przede wszystkim zespoły zabytków tzw. grupy zerowej, o znaczeniu międzynarodowym (Gdańsk, Malbork), a także inne zabytki, muzea czy skanseny w Gdańsku, Gdyni, Kartuzach, Żukowie, Gniewie, Elblągu, Kwidzynie, Lęborku, Wdzydzach, Pucku i Starogardzie. Do wartości tych należy też zaliczyć bogaty folklor (głównie kaszubski), ciekawą sztukę ludową, atrakcyjne zabytki budownictwa drewnianego (np. na Żuławach), a także obiekty kulturalne wykorzystywane na imprezy artystyczne: Państwowy Teatr „Wybrzeże” w Gdańsku, Państwową Operę i Filharmonię Bałtycką w Gdańsku-Wrzeszczu, Operę Leśną w Sopocie, Katedrę w Oliwie (koncerty organowe), dziedzińce zamków w Malborku, Kwidzynie i Gniewie (plenerowe przedstawienia).

Wartości kulturalne oraz walory środowiska geograficznego zadecydowały o tym, że w woj. gdańskim nastąpił duży rozwój ruchu turystycznego, który odgrywa coraz większą rolę w gospodarce tego regionu (wzrost wpływów z obrotu towarowego, komunikacji itp., a także wzrost dochodów ludności z dodatkowego zatrudnienia w turystyce oraz wpływów za wynajmowanie kwater). Np. w 1967 r. w ruchu turystycznym na terenie województwa uczestniczyło 3 550 000 osób z kraju (pobyty — 700 000, wycieczki — 2 350 000 i wypoczynek świąteczny — 500 000), a także przyjechało tu 130 000 turystów zagranicznych.

Województwo gdańskie ma olbrzymie możliwości dalszego rozwoju gospodarki morskiej, rolnictwa, budownictwa i innych dziedzin. Wielkie perspektywy stoją też przed turystyką, m. in. przed pracowniczym wypoczynkiem turystycznym.

Podobne wpisy